Το οικονομικό χάσμα βγάζει μάτι. Η ιδιωτική ετικέτα κοστίζει φθηνά. Το ένα λίτρο ξεκινά από 1,05€. Την ίδια στιγμή τα επώνυμα ξεφεύγουν. Σκαρφαλώνουν σταθερά πάνω από 1,50€. Κάποια μπουκάλια αγγίζουν τα 1,70€. Για μια τετραμελή οικογένεια στα Νότια Προάστια το κόστος είναι μεγάλο. Η διαφορά αυτή φαίνεται στο τέλος του μήνα.
Το παιχνίδι με τις μπλε ταμπέλες προσφοράς
Οι μεγάλες αλυσίδες χρησιμοποιούν έξυπνα τρικ. Οι μπλε σημάνσεις υπόσχονται χαμηλές τιμές. Η βασική τιμή όμως παραμένει ψηλά. Από τη Βούλα μέχρι τη Βουλιαγμένη οι καταναλωτές κάνουν δεύτερες σκέψεις. Προτιμούν πλέον το φθηνότερο προϊόν. Εδώ κολλάει το «η φθήνια τρώει τον παρά». Στο φρέσκο γάλα όμως οι έλεγχοι είναι αυστηροί για όλους. Η ιδιωτική ετικέτα κερδίζει συνεχώς έδαφος.
Η πίεση στην τοπική αγορά των Νοτίων
Αυτός ο πόλεμος τιμών διαλύει τους παραγωγούς. Τα μικρά γαλακτοπωλεία στη Βάρκιζα δίνουν μάχη επιβίωσης. Αδυνατούν να ακολουθήσουν τις προσφορές των πολυεθνικών. Η καθημερινότητα των αγορών γίνεται εντελώς βιομηχανική. Χάνεται η προσωπική επαφή. Η νέα γενιά προσπερνά βιαστικά τα ψυγεία. Αγοράζουν έτοιμους καφέδες με το βλέμμα στο κινητό. Αδιαφορούν για τη σωστή έρευνα αγοράς.