My Blog

Tag: Ελληνικό

  • Από το χωράφι στη Γλυφάδα η ντομάτα ανεβαίνει πάνω από 100% – Ποιοι κερδίζουν στην πλάτη μας;

    Από το χωράφι στη Γλυφάδα η ντομάτα ανεβαίνει πάνω από 100% – Ποιοι κερδίζουν στην πλάτη μας;

    Από το χωράφι στη Γλυφάδα η ντομάτα ανεβαίνει πάνω από 100% – Ποιοι κερδίζουν στην πλάτη μας; Η ληστεία της απόδειξης και οι χαμένοι της γης

    Το μέγεθος του εμπαιγμού που συντελείται καθημερινά εις βάρος μας είναι τερατώδες. Αν νομίζεις ότι τα 1,79 ευρώ που πληρώνεις για ένα κιλό ντομάτες στη Γλυφάδα στηρίζουν τον άνθρωπο που έσκυψε πάνω από το χώμα, απατάσαι οικτρά. Η αλήθεια κρύβεται στους αριθμούς της ντροπής. Ο Έλληνας αγρότης αναγκάζεται να πουλήσει τη σοδειά του στο χωράφι για μόλις 0,60 έως 0,75 ευρώ το κιλό. Η απόσταση από το κτήμα μέχρι το ράφι της παραλιακής μετατρέπεται σε ένα ανεξέλεγκτο παιχνίδι κερδοσκοπίας.

    Πίνακας Διαμόρφωσης Τιμής από το Χωράφι στο Ράφι

    Στάδιο της Αγοράς στην ΕλλάδαΤιμή ανά Κιλό (€)Πού πηγαίνουν τα χρήματα των πολιτών
    Τιμή Παραγωγού (Στο Χωράφι) 🚜0,60€ – 0,75€Καλύπτει με το ζόρι τα λιπάσματα και το πετρέλαιο
    Καθαρό Καπέλο Μεσαζόντων 📈+0,65€Έξοδα χονδρεμπόρων, μεταφορικών και μεσιτών
    Τελική Τιμή Κατανακολωτή (Γλυφάδα) 🛒1,79€Η επιβάρυνση του αγοραστή στα Νότια Προάστια
    Συνολικό Ποσοστό Επιβάρυνσης 🛑+138%Η κερδοσκοπική ψαλίδα από την παραγωγή στο ράφι

    Τα κλειδωμένα κέρδη και ο θάνατος της ελληνικής υπαίθρου

    Το κενό ανάμεσα στην τιμή του παραγωγού και στο τελικό κόστος για τον κάτοικο της Βούλας και του Ελληνικού γεμίζει τις τσέπες των μεσαζόντων. Οι χονδρέμποροι και οι μεγάλες αλυσίδες καρπώνονται πάνω από το 100% της αρχικής αξίας του προϊόντος, χωρίς να έχουν ιδρώσει πάνω από τη γη. Την ίδια στιγμή, η ελληνική αγροτιά σβήνει οριστικά. Το κόστος του πετρελαίου κίνησης, τα πανάκριβα ρεύματα για το πότισμα και η έλλειψη εργατικών χεριών αναγκάζουν τους καλλιεργητές να παρατήσουν τα στρέμματά τους.

    Οι νέοι άνθρωποι εγκαλείπουν τα χωριά γιατί η καλλιέργεια είναι πλέον μια οικονομική παγίδα. Τα εργοστάσια και οι μεσάζοντες επιβάλλουν χαμηλές τιμές αγοράς, ενώ οι καταναλωτές στη λεωφόρο Βουλιαγμένης πληρώνουν τα ζαρζαβατικά σαν χρυσάφι. Το αποτέλεσμα είναι να τρώμε εισαγόμενα προϊόντα αμφιβόλου ποιότητας, ενώ τα δικά μας σαπίζουν αδιάθετα. Η γυαλιστερή βιτρίνα των Νοτίων Προαστίων απλώς κρύβει κάτω από το χαλί την πλήρη κατάρρευση της ελληνικής παραγωγής.

  • Πού θα βρεις σπίτι αν τα ενοίκια σε Γλυφάδα και Ελληνικό έχουν ξεφύγει τελείως;

    Πού θα βρεις σπίτι αν τα ενοίκια σε Γλυφάδα και Ελληνικό έχουν ξεφύγει τελείως;

    Απόγνωση. Από ιδιοκτήτες. Από μεσίτες, από ..σε λίγο άστεγους. Που ζουν με το φόβο. Πότε θα ξημερώσει ή…θα νυχτώσει χωρίς να χουν σκεπή τα παιδιά τους. Οι κολώνες μαρτρούν το μέγεθος. Ο τρόπος για να βρουν..οικογένειες με λεφτά δείχνει το άγχος. Για το μεροκάματο όλων…

    Μια ματιά σε οποιαδήποτε κολώνα της γειτονιάς φτάνει για να καταλάβεις ότι η κατάσταση με τη στέγαση στα Νότια Προάστια έχει χτυπήσει κόκκινο. Το χαρτοβασίλειο της απόγνωσης είναι πλέον κολλημένο με ταινία στους δρόμους. Ιδιοκτήτες, μεσίτες, και σε λίγο άνθρωποι που κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι, όλοι στριμωγμένοι πάνω στο ίδιο μέταλλο, διεκδικώντας μερικά εκατοστά προσοχής.

    Οι κολώνες μαρτυρούν το μέγεθος του προβλήματος με τον πιο ωμό τρόπο. «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ», «ΠΩΛΕΙΤΑΙ», το ένα χαρτί πάνω στο άλλο, σαν μια κραυγή αγωνίας για το μεροκάματο των μεν και για την επιβίωση των δε. Από το Ελληνικό μέχρι την Άνω Γλυφάδα, το άγχος να βρεθεί μια οικογένεια με λεφτά για να βγει ο μήνας, ή το κυνήγι μιας λογικής στέγης από γονείς που ζουν με τον φόβο αν θα έχουν σκεπή τα παιδιά τους την επόμενη σεζόν, έχει γίνει ο καθημερινός εφιάλτης της περιοχής.

    Ο τρόπος που ψάχνουν πλέον όλοι για μια λύση δείχνει το απόλυτο αδιέξοδο. Όταν οι online πλατφόρμες γεμίζουν με απλησίαστες τιμές, ο κόσμος επιστρέφει στην παλιά, παραδοσιακή μέθοδο του δρόμου, ελπίζοντας σε ένα θαύμα. Οι τιμές που αναγράφονται στα κιτρινισμένα χαρτιά ζητάνε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για λίγα τετραγωνικά, επιβεβαιώνοντας ότι το real estate της περιοχής έχει μετατραπεί σε ένα ψυχρό σαφάρι, όπου ο ρομαντισμός και η κοινωνική ανάγκη έχουν πάει προ πολλού περίπατο.