Όταν η οικολογική ευαισθησία γίνεται εγωισμός. Πώς οι πολίτες στα Νότια Προάστια στερούν τον δημόσιο χώρο με παράνομες φυτεύσεις. Μια ματιά φτάνει για να καταλάβεις πώς ο εγωισμός του διπλανού σου βαφτίζεται «οικολογική ευαισθησία» στα Νότια Προάστια. Εκεί που περπατάς στη Γλυφάδα ή στη Βούλα, συνειδητοποιείς το προφανές: το δέντρο δεν φύτρωσε μόνο του, κάποιος το φύτεψε ακριβώς εκεί για να φτιάξει τη δική του πράσινη «μόστρα», αδιαφορώντας αν ο υπόλοιπος κόσμος πρέπει να κατεβεί στο οδόστρωμα για να περάσει.
Το σκηνικό είναι σκληρό γιατί δείχνει τι κάνουν οι πολίτες στους ίδιους τους συμπολίτες τους με πρόσχημα το περιβάλλον. Με το έτσι θέλω, επεκτείνουν τον κήπο τους έξω από τα κάγκελα, καπελώνουν το κοινόχρηστο πλακόστρωτο και κλείνουν το μάτι στην παρανομία, αφού κανένας δήμος στη Βουλιαγμένη ή στη Βάρκιζα δεν πρόκειται να τους κόψει πρόστιμο για ένα… δέντρο. Είναι μια ιδιότυπη Zen ασυδοσία, όπου η αγάπη για το πράσινο γίνεται το τέλειο άλλοθι για να στερήσεις από τον συνάνθρωπό σου, τη μάνα με το καρότσι ή τον ηλικιωμένο, το βασικό δικαίωμα να περπατήσει με ασφάλεια.