Η μοίρα των παλιών επίπλων αλλάζει. Στη Γλυφάδα δεν καταλήγουν πάντα στα σκουπίδια. Μια λευκή δερμάτινη πολυθρόνα στέκει στον δρόμο. Είναι παρατημένη δίπλα στον πράσινο κάδο. Αυτό το κομμάτι κρύβει μια κρυφή ευκαιρία. Αφορά τους λάτρεις του εναλλακτικού σχεδίου.
Η νέα τάση για μεταποίηση επίπλων στα Νότια Προάστια
Το κίνημα της δημιουργικής ανακύκλωσης μεγαλώνει. Πολλοί καλλιτέχνες ψάχνουν τέτοια κομμάτια. Διακοσμητές γυρίζουν στους δρόμους. Μαζεύουν δέρματα από τα πεζοδρόμια. Παίρνουν και τον ξύλινο σκελετό. Μετά τα μετατρέπουν σε έργα τέχνης. Φτιάχνουν έπιπλα βιομηχανικής αισθητικής. Από τη Βούλα μέχρι τη Βουλιαγμένη το βλέπεις συχνά. Αρκετά εναλλακτικά καφέ στολίζουν έτσι τους χώρους τους. Χρησιμοποιούν πράγματα που οι άλλοι θεωρούν άχρηστα.
Πώς ξεχωρίζεις ένα κομμάτι για ανακατασκευή;
Η σωστή επιλογή απαιτεί καλή παρατήρηση. Πρέπει να ελέγξεις τα βασικά σημεία. Κοιτάς αν το εσωτερικό ξύλο παραμένει γερό. Η υγρασία της παραλιακής κάνει γρήγορα ζημιά. Τα υλικά σαπίζουν αν μείνουν μέρες έξω. Αν τα ελατήρια αντέχουν, η επισκευή είναι εύκολη. Στην περιοχή της Βάρκιζας πολλοί ξεκινούν αυτό το χόμπι. Δουλεύουν στα γκαράζ τους τα Σαββατοκύριακα. Εδώ κολλάει το «ο παλιός είναι αλλιώς». Η ποιότητα των παλιών κατασκευών ξεπερνά τη μαζική παραγωγή.
Το λευκό μέταλλο της πόλης που αλλάζει
Η εικόνα της γειτονιάς έχει προβλήματα. Το μεγάλο έπιπλο κλείνει το πέρασμα. Στο βάθος ορθώνονται καθαροί τοίχοι. Οι μεγάλοι φοίνικες θυμίζουν το ακριβό προφίλ της περιοχής. Η αντίθεση με τα παρατημένα αντικείμενα βγάζει μάτι. Η νεότερη γενιά προσπερνά βιαστικά το σημείο. Περπατούν όλοι με το βλέμμα στο κινητό. Έχουν τα μάτια καρφωμένα στην οθόνη. Χάνουν έτσι τη δυνατότητα να δουν μια ευκαιρία. Εκεί που οι άλλοι βλέπουν απλά σκουπίδια.