Και τώρα; Τι νοιώθεις μπροστά του; Αντατριχιάζεις στην ιστορία του; Ξέχνα όσα ήξερες για τα γυαλισμένα SUV που κάνουν περαντζάδα στην Αγγέλου Μεταξά και παρκάρουν με τις ώρες έξω από τα κυριλέ καφέ της Γλυφάδας. Η πραγματική γοητεία των Νοτίων Προαστίων δεν κρύβεται στις βιτρίνες, αλλά σε κάτι ξεχασμένα οικόπεδα, πίσω από σκουριασμένες περιφράξεις και ξερά χόρτα.
Εκεί που ο χρόνος σταματά, πετυχαίνεις το απόλυτο αντίδοτο στη modern-day πλαστικούρα: ένα αυθεντικό στρατιωτικό τζιπ M151 MUTT, παρατημένο, γυμνό από εξαρτήματα, να περιμένει τη δική του ολική ανακατασκευή.
Η παρουσία του όμως σε εκείνο το άδειο οικόπεδο της παραλιακής δεν είναι τυχαία, αν πιστέψεις τις φήμες που κυκλοφορούν στα πηγαδάκια των παλιών Γλυφαδιωτών. Ένας σκοτεινός αστικός μύθος λέει πως το συγκεκριμένο χακί “αγρίμι” άνηκε κάποτε σε έναν σκληροτράχηλο Αμερικανό πεζοναύτη, από εκείνους που υπηρετούσαν στην παλιά αμερικανική βάση του Ελληνικού. Όταν η βάση έκλεισε οριστικά στα 90s, εκείνος αρνήθηκε να το αποχωριστεί ή να το πουλήσει.
Ο θρύλος λέει πως το έκρυψε βιαστικά σε μια αποθήκη της περιοχής, αφήνοντας μέσα στο ντουλαπάκι ένα μάτσο δολάρια και ένα ερωτικό γράμμα για μια local κοπέλα που δεν ακολούθησε ποτέ το αμερικανικό όνειρο. Δεκαετίες μετά, η αποθήκη γκρεμίστηκε για να γίνει άλλη μια πολυτελής πολυκατοικία και το τζιπ βγήκε ξανά στο φως, γυμνό αλλά περήφανο.
Κάποιοι ορκίζονται πως τις νύχτες με φεγγάρι, αν περάσεις κοντά από τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, ακούγεται ένας υπόκωφος ήχος μηχανής, λες και το φάντασμα του πεζοναύτη ψάχνει ακόμα τη χαμένη του αγάπη στους δρόμους της Γλυφάδας. Μέχρι οι local μάστορες να του ξαναδώσουν ζωή, αυτό το M151 παραμένει το πιο Zen, hardcore και στοιχειωμένο αξιοθέατο της παραλιακής.